Kamp 2018 - Champagne

 

Beste leden, ouders en vrienden

Na een uitgebreid voorkamp, zijn we weer aan het chiro hoogtepunt van dit jaar gekomen: het kamp! Een heel jaar heeft leiding en lid hier naartoe geleefd, nu is het eindelijk zover.

Dag 1

Namiddag stapten de leden een beetje zenuwachtig maar vol verwachting de bus op naar Champagne. De leiding staat te popelen om hun schatten van leden te ontvangen. Vanwaar de bus stopte, was het nog een korte wandeling tot op deze prachtige wei. Na heerlijke smoutebollen begonnen de tiptiens en de kerels meteen aan hun megaconstructies, wanneer zullen deze klaar geraken? Er zijn geen bange leden bij want deze avond is iedereen het bos in getrokken voor het nachtspel.

 

Dag 2

Een warme dag  vandaag, dat roept om waterspelletjes. De kwiks konden niet genoeg krijgen van de waterslide. De speelclub jongens hebben leren volleyballen, de tiptiens hebben hun megaconstructie afgewerkt en de stoere kerels hebben een helse beektocht gehouden. Vandaag hebben de kookies zichzelf overtroffen met hun heerlijke ribbetjes. De avond valt en de wei wordt verlicht door gezellige kampvuurtjes.

Dag 3

De tiptiens hebben hard gewerkt en kunnen eindelijk in hun eigen tent slapen, al verkiest hun leider toch een andere slaapplek. Vandaag trokken de leden het nabijgelegen magische bos in, ze moesten er ingrediënten verzamelen voor hun geheime taco recepten. Avocado's, pepers, kip, chili, tomaat en ui konden de leden winnen door opdrachten tot een goed einde te brengen. Al is er weinig tijd om de ouders te missen, toch kijken we enorm uit naar het weerzien morgen!

Dag 4

Rond twee uur kwamen de eerste ouders, broertjes en zusjes de wei op, zelfs oma en opa waren erbij. Na een hartelijk ontvangst volgt een rondleiding, de mama's ruimen de tent nog even op en dan eindelijk in de beek ravotten. Daarna was het tijd om een heerlijke spaghetti te verorberen. Voor het vertrek heeft de leiding hun artistieke talenten nog eens tentoon kunnen spreiden. Afscheid nemen is altijd moeilijk maar jullie schatten zijn in goede handen. 

Dag 5

De rugzakken worden vol geladen, de wandelschoenen aangetrokken en de leden goed ingesmeerd. Het is tijd voor een lange tocht vandaag, na het ontbijt verlieten alle groepen de wei voor de jaarlijkse trektocht. De Kwiks trokken naar Robertville om te zwemmen in Lac De Robertville.

Dag 6

Dag 6 gaat van start met een ongewone rust. Enkel het geluid van spelende speelclubbers, rakkers en kwiks bewijst dat dit geen verlaten kampwei is. De zon brandt er op los maar dit staat de kookies niet in de weg om in een keuken, die steeds meer op een sauna begint te lijken, een fantastisch avondmaal aan de man te brengen. De oudere groepen keren in de loop van de namiddag druppelsgewijs terug en willen allemaal maar 1 ding: een groot bord friet vidée. 

Dag 7

De ochtendmuziek weerklinkt net als elke voorgaande ochtend door de vallei. Alles wijst in de richting van een normale dag op kamp, maar niets is minder waar. Nadat alle nietsvermoedende leden zich voor de zoveelste keer de berg hebben opgesleurd en elk moment een soort van siamese Mexicaanse tweeling op het toneel verwachten, neemt de hoofdleiding het woord. Vandaag zal alles in omgekeerde volgorde verlopen. De dag begint dan ook met tandjes poetsen en wordt snel gevolgd door het thema. Nadien mag iedereen eindelijk de beentjes onder tafel steken voor de kebab die op het menu staat, de klok leest op dat moment 9u30. Het hoogtepunt van het middageten was voor een keer niet het eten maar wel het optreden van de 2 Mariachi Juan en Miguel. Zij brachten hun versie van het wereldbefaamde Mexico van Zangeres zonder Naam. Jammer genoeg werd hun concert vroegtijdig afgebroken vanwege een klein meningsverschil over de bezetting.  In de namiddag gaan de pleinspelen van start met een soort van vakvoetbal. Zelfs Frank Raes zou zich de haren uit het hoofd willen trekken door de chaos die volgde. De brandende zon zorgde voor een extra moeilikkheidsfactor. Gelukkig konden de leden afkoelen aan de speciaal voorziene fontein. Het avondeten bracht op zijn beurt brood met spek en ei. Met een volle buik verscheen de Mexicaanse siamese tweeling plots toch ten tonele. Zij vonden dat de leden wel wat sneller en sterker mochten worden in hun strijd om de muur van Trump te overwinnen. De dag werd hier voor de kleinste besloten terwijl de oudere leden nog even konden genieten van een kampvuur alvorens naar hun bedje weder te keren. In hun dromen  zongen ze luidkeels mee: MEXICO! MEXIIIIIIIIIIIIIIICOOOOOOOOOO!

Dag 8

In Champagne weerklinkt voor de achtste keer het ochtendlied van Chiro Wimmertingen, het belooft weer een prachtige dag te worden. De keti's melden zich een beetje zenuwachtig, maar vol goede moed aan de vlaggenmast. De twee oudste groepen zullen vandaag het heft in handen nemen en de speelclub en rakwi een dag vol speelplezier bezorgen. In de tussentijd kan de leiding even bekomen en controleren of de waterslide nog functioneel is. Na het heerlijke stoofvlees met krokketjes is het tijd om de dag te bespreken met de potentiële leiders en leidsters die vandaag het beste van zichzelf lieten zien. De avond valt en er doen geruchten de ronde over enkele Mexicanen die over de muur zijn geraakt.

Dag 9

Vandaag vindt er een groot bal plaats: het galabal van Chiro Wimmertingen, iedereen zorgt dat ie op zijn best is. Maar voor de festiviteiten kunnen beginnen dient er nog vlaggenroof gespeeld te worden, een Chiro klassieker. De leden toonden zich als ware Usain bolts en spurtten zo snel als ze konden om de vlag te veroveren. Het blauwe team was het snelst! Toen we na vlaggenroof terug op de kampwei aankwamen bleek dat Trumpo de greatest wall ooit had gebouwd die ons weerhield om binnen te komen. De leden moesten deze muur afbreken door elkaar uit te dagen in verschillende disciplines zoals de evenwichtsbalk, waterslide klimmen, hanengevecht en sombrerowerpen. Toen de muur tot puin gereduceerd was barstte het feest los. Het blauwe team mocht de overwinning vieren door een piniata aan diggelen te slaan, iedereen deed zich tegoed aan het heerlijke snoep dat in de piniata opgeborgen zat. Het feest werd op gang gebracht door het beroemde Mexicaanse duo, don Juan en Miguel met hun one hit wonder: Mexihiiiiiiiiiiicooooooo! Het grote fiësta ging door tot in de vroege uurtjes.

Dag 10

Met dag 10 is de laatste volwaardige dag van dit kamp aangebroken. Iedereen maakt zich weer op voor een fantastisch kampvuur. Reeds na het ontbijt wordt er begonnen met de zoektocht naar voldoende hout. De kampvuursketches worden nog eens voor de laatste keer geoefend en het kampvuur krijgt stilaan vorm.
Met het laatste thema van het kamp, wordt dan uiteindelijk het magnifieke vuur van epische proporties aangestoken. De sketches volgen elkaar snel op en ieders blik vertelt hetzelfde verhaal: we hebben er een prachtig kamp opzitten en kunnen dan ook niet wachten tot 18 juli 2019.

Tot volgend jaar !